ماعونست كه حق سبحانه و تعالى مذمت فرموده است كسانى را كه منع مىكنند ماعون را و آن قرضى است كه بدهد حسنه يا نيكى است كه بكند با همسايه و متاع خانه است كه به عاريت به ايشان دهد و از آن جمله زكاتيست كه بر او واجب باشد و به همسايه دهد عرض نمودم كه همسايگان داريم كه اگر متاعى به ايشان مىدهيم مىشكنند و ضايع مىگردانند اگر به ايشان ندهيم بد هست حضرت فرمودند كه اگر چنين باشند و ندهى بد نيست عرض نمودم آيه و * ( يُطْعِمُونَ ) * كه در شأن اهل البيت است در سورهء هل اتى كه حق سبحانه و تعالى فرموده است در مدح ايشان كه طعام خود را به مسكين و يتيم و اسير مىدهند حضرت فرمودند كه از زكات نيست عرض نمودم آيه را كه حق سبحانه و تعالى مدح حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه فرموده است چنان كه در صحاح اهل سنت نيز هست كه آن جماعتى كه صرف مىكنند اموال خود را در شب و در روز و در پنهان و آشكار پس مزد ايشان نزد پروردگار ايشانست و ايشان را خوفى نيست و اندوهناك نمىشوند . و در مسند احمد بن حنبل و فخر خوارزم و غير از تفاسير ايشان مذكور است كه آن حضرت چهار درهم داشتند يكى را در شب و يكى را در روز و يكى را در پنهان و يكى را در آشكار تصدق فرمودند تا همه احوال را دريافته باشند اين آيه نازل شد و همه مفسرين اين را روايت كرده‌اند حتى قاضى ناصبى و زمخشرى خارجى ، و بعضى گفته‌اند كه در نفقه بر اسب نازل شده است و ممكن است كه آن حضرت اين چهار درهم را صرف نفقه اسب كرده باشند و چون عرض نمودم حضرت فرمودند كه از زكات نيست عرض نمودم كه آن كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه اگر صدقات را اظهار كنيد خوب است خصوصا هر گاه قصد